I cried so badly that I didn't have any tears left .
Okey otak ada mau jalan .
Saya frust sekarang ini .
Anda tahukah Borang-borang yang untuk digunapakai ke sekolah menengah?
Ye, maksud saya Borang Maklumat Murid, Sistem Maklumat Murid ,(nama borang ini saya sudah lupa tapi dia macam untuk perkara-perkara berkaitan dengan parents).
Oh. Bukankah kerja-kerja untuk mengisi semua borang-borang ini (TERUTAMAnya borang berkenaan dengan IBUBAPA ) adalah untuk para ibubapa ?
Kenapakah mesti saya yang membuat nya ? Saya tidak berkira di sini .
Cuma merasa sangat tak puas hati dan pelik kenapakah saya yang patut mengisinya .
Like I know things bout it . Bla bla bla dah salah isik . Ada ka patut, nombor tel. rumah sendiri boleh salah ? (SAYA SUDAH LUPA MAA, MAIN HENTAM JA)
Dah tu lepas isi benda-benda yang saya tahu, saya bagi dekat abah .
2 jam kemudian Abah pon bagi balik borang .
(' + ' : Abah . ' - ' : Saya .)
+ Mana boleh isik borang-borang tuh guna liquid paper .Orang kira dulu space dia . Nak tahu ruang-ruang kotak tuh cukup ke tidak . - Saya mana la tahu . (buat muka frust)
+ Ada ka pakai liquid paper tsk tsk
+ Ni apa meja basah-basah ni ? Tengok borang da basah . Minum air pun tak betul lagi .
- ( saya pi lap meja tuh )
Lepas tuh Abah baling bawah ja borang-borang tersebut termasuk pen biru . Saya menjadi terasa sedih . Macam da tak boleh letak dekat tempat lain . (Rasa sudah mahu nangis, tapi tahan )
(saya masih mengelap meja)
Mak cakap : Pi la ambik kain kat dapur tuh . Buat membazir tisu ja (Tone macam Abah jugak, tak mesraa~~ macam Bob AF2 slalu cakap)
Miera cakap : Takyah aar. Alang-alang
Lepas tuh saya keciwa sedih frust rasacammaunangess (n others u think la) , saya terus masuk bilik . Nak sambung jahit penyangkut kat kain skolah . (Petang tadi mak suruh kakak ajar , dengan tone yang garang sekali sebab saya main laptop tak hengat dunia PADAN MUKA kan) Tapi benang tertinggal kat family room . Hayyooh . Walau rasa sedih tetap keluar dan mencari-cari benang tersebut .
Saya : (Mencari-cari benang tersebut)
Mak cakap : Cari ape ? Ni ? ( Tunjuk dekat surat sekolah menengah)
Saya : Toleh ke arah itu tapi tidak menjawab apa-apa . (Sedih katakan tapi hati dah rasa 'Eh, tak boleh macam tuu' )
Tak jumpa pulak benang itu . Lepas tu saya pergi dekat bilik tempat mak jahit-jahit baju, then cari benang yang colour dia hampir-hampir sama . Jumpa den get out n get in my room . (sempat gak nak buat rhyme walaupun sedih T___T) On laptop . Insert pendrive . Tengok cerita Detective Conan 10th Anniversary Drama Special : A Challenge Letter to Kudou Shinichi sambil jahit penyangkut kat kain skolah .
Sambil jahit, sambil tengok cerita, saya dok fikir-fikir semacam recap apa yang abah cakap tadi kat luar . Huhu . Rasa cam nak bagi turun ja air mata . Dah la tak da orang lain dalam bilik neh . Tapi tahan gak . Skang neh penyangkut tuh 60% ja siap . Rasa-rasa nak let out dalam blog so I wrote these la .
ps : Maybe ada yang rasa saya tidak patut berfikir sedemikian, tapi, anda bukan saya dan saya bukan anda . I LIVE MY LIFE . And you DON'T . I know more bout my life like what's going on .
Saya yang rasa apa yang saya rasa . Kalau tak suka apa saya tulis disini boleh terus click dekat 'X' berwarna merah dekat Tab anda .
Bukankah orang cakap : ' Tak baik pendam-pendam segala isi hati dalam hati . Sekali-sekala , kita kena jugak luahkan . Contoh : Tulis kat atas kertas.'
(Hoi tangan aku lenguh la jahit hook tuh . Eh tapi boleh pulak type KAH KAH KAH)
Bukan bukan bukan . Saya mana pandai luah-luah kat dalam kertas . Saya ada blog saya gunapakaikan lah .
KAH KAH KAH yang saya tak ketawa sendiri . Sedih , tahu ? Sometimes i feel I'm treated different from my other siblings . Maybe cuz I look older then my age, and I'm somehow kinda look matured, so kadang I can be an older sister to my Abang . Ergh . Cakap pasal si Abang . Selalu ja rasa 'Eh eh eh , dia la yang patut buat semua neh ! Aku muda lagi dari dia dah reti nak buat, yang dia tu ? Orang sebok kemas rumah dia boleh leklok ja dudok dalam bilik . Erghh . Ini sudah jadi sejak saya 9++ thn lagi .
I sometime, (quite ) got blamed for what I didn't do . Tapi that thing was initially done by me . Contoh : Saya selalu tinggalkan cawan-cawan atas meja. Dan tinggalkan sudu dalam cawan yang
saya letak dalam peti sejuk .
TAPI sometimes kalau abang yang buat sebenarnya, Mak akan cakap macam ini :
'Haa Kamu orang ni suka sangat letak sudu dalam cawan pastuh letak dalam peti sejuk '
Saya dapat rasa ia ditujukan kepada saya .
Saya akan cakap macam ini :
'Aaa. Mana ada ! Bukan saya ma !'
Dahtu akan merasa sedih (sedih lagi. memang entry sedih kali ini . huugh)
And then kalau ada things macam ni jadi, firstly I would say to my mom :
'Lah . Tak semesti saya ja yang buat semua tu maaa. Suke je hentam keromo tau , (dengan nada gurau supaye tak biadup)
Lepas tu masuk bilik duduk hujung corner buat emo . nangis sorang diri.
( T I PU . MANA ADA)
Saya duduk atas katil sambil memeluk bantal (Bukan bantal busuk !) dan akan 'recap' lagi apa yang jadi tadi dan dulu-dulu .
Ye, saya memang suka recap-recap . Dan saya mengaku saya lemah . Cepat nak menangis . Cepat nak berkaca mata . Cepat nak kalah . But it's me, maybe these things happen can make me stronger, for the future, perhaps ?
amiin .
Harap-harap la . Saya rasa saya buduh sangat hari ini . Apabila saya kata saya buduh den saya otomatik jadi sedih balik . (See, memang entry sedih kan . T___T)
Nak isi borang pun tak reti . (tapi pun xboleh blame saya, buat-buat paham sendiri ya)
DAH LA ESOK BDAY MAK . 30-12-59 . Erghh . Just wish her je la . Huhu .
I hope no one remembers my bday next year. Cuz I don't feel like celebrating it or what. (mata saya sudah berkaca tika ini . teringat ketika bday tahun ini )
Story pasal bday saya pulak .
Pada hari itu . Pagi-pagi saya bangun untuk pi skolah macam biasa . Keluar ke dapur , jenguk mak masak apa untuk breakfast and bekal saya . Mak masak-masak, tapi tak cakap apa .
Pastuh saya buat biasa . Sampai skolah besfrens bagi hadiah,wish apa semua .
Balik rumah . Biasa . Mak belum balik .Skolah mak habis lambat sikit. Mak sampai .
Biasa-biasa jugak .
Petang tuh saya lipat baju sama-sama dengan mak sambil tengok cerita dekat tv3 . Pastuh Abah datang . Dia cakap : 'Aik, tak da beli cake ke ?'
Den mom said :' Huh ? Oooh ! Ye tak ye . Bday Miera lah ! Ohmaigod (muka macam lupa betul-betul dan menyesal lupa) '
Then she hugged me and said sory n wished .
Pastuh saya masuk bilik untuk tukar baju kan kata nak beli cake . Sambil saya tuka baju saya siap nangis lagi sebab mak baru ingat (But that's not her fault cuz maybe she's buzy with things . Such as school. Home not to forget .)
Masa bday abang, mak ingat. Days before that Mak ada cakap kat saya,
'Nanti kita makan kat luar . Yay sebab mak tak yah masak .'
Saya cakap: ' Huh ? Kenape? Ooh . Bday abang . Ye tak ye .(pastuh teringat time bday saya)'
Sedih dalam hati .
Heck, now I'm crying . Erghh . Such a crybaby I am . I don't wanna be matured, to be exact Adult, cuz I still wanna be a kid cuz Adult got resposibilities. I DON'T WANNA HAVE THOSE RESPONSIBILITIES . Tapi kita berpijak pada bumi yang nyata. Aku sedar . Astaghfirullahalazim . Ya Allah . Ampunilah segala dosa ku , kedua ibubapa ku, keluargaku, rakan-rakan ku, dan seluruh muslimin dan muslimat .
Just now , kakak datang masuk bilik cuz nak pakai toilet . Saya pun buat-buat tidur dengan meletakkan bantal ke atas muka . (Saya kan nanges , mana nak kasi orang tengok , jatoh dignity nanti) . Tak sangka plak Mak masuk skali . Den dia tego . Suruh saya tutup laptop dan tidur kerana melihat keadaan saya yang seperti letih itu . Saya angguk-angguk saja, pastu mak kluar .
Den kakak kluar dari toilet pastuh : 'Eh, knape dgn miera?' She took off my pillow and she saw me crying . Then i took the pillow back n said 'go away' . Tapi perlahan ja . N then i went to the toilet to wash my face, n ambik wudhu to solat Isya' .(AMARAN! Jangan suka lengah-lengah solat . Miera memanggg)
I cried more in the toilet. I saw my red eyes in the mirror. I was shocked .
Before solat pun still nangis . Addush . Patuh istighfar banyak2 . Lega sikit.
Rakaat pertama maseh nangis . Tak macam awal tadi . Rakaat ketiga boleh control .
Part doa trus ja leleh air mata macam awal2 . Doa supaya mak dipanjangkan umur, diampunkan doa, hidup bahagia, etc etc . Saya mintak dosa kami adekbradek dekat mak diampunkan oleh Allah SWT . Sungguh .Tak pernah menangis macam ini . This is for real .
Muka saya panas woo, tapi smasa ambik wudhu sejuk pahtuh nangis lagi n panas balik . Nak nangis lagi tapi dah tak dapek .
Sebab tu la entry punya tajuk
I cried so badly I didn't have any tears left .
Pesanan daripada Kementerian Wanita, Keluarga dan Masyarakat :
Sayangilah ibu anda . Hargailah semasa masih ada . Ikutilah perintah mereka .
~ s|a|l|a|m ~
Labels: bday, cried, sad
